• Tweet

Na 35 jaar trouwen met je jeugdliefde in een zwart-witte galajurk, gevolgd door een huwelijksreis naar Wenen

Het verhaal van Wolter (52) en Ina (50) uit Zwolle is net het script van een romantische film. In de jaren ’70 hadden ze al een jaar verkering. Het was een mooie jeugdliefde, maar toen Wolter een motor kocht en Ina dat maar niks vond, ging het uit. Jarenlang hebben ze elk hun eigen leven geleid; trouwen, een gezin stichten… af en toe dachten ze allebei nog weleens aan terug aan die jeugdliefde en hoe het met die ander zou zijn. Ruim 35 jaar later, toen ze inmiddels allebei gescheiden waren, kwamen ze elkaar weer op het spoor via Schoolbank.nl. Ina: “Toen ik de voordeur opendeed en ik hem zag, was het alsof ik ook met mijn gevoel helemaal terugging in de tijd. Hij is nooit meer weggegaan.”

Ina: “We zijn nu drie jaar samen en drie maanden getrouwd. Ons burgerhuwelijk hebben we een keer op een maandagochtend gedaan. Voornamelijk voor onze vijf kinderen; we hebben beide kinderen uit een ander huwelijk. Als je in gemeenschap van goederen trouwt, regel je daarmee al heel veel voor de wet. Alleen was het volgens de wet zo dat mijn kinderen alleen van mij konden erven en Wolters kinderen alleen van Wolter. Bovendien stond het huis ook alleen op mijn naam. We hebben ons bij verschillende notarissen voor laten lichten. In onze huwelijkse voorwaarden hebben we ook elkaars kinderen erkend. Die kinderen erven nu dus ook een zesde deel. Je vraag je misschien af: wat heeft dat met liefde te maken? Maar we willen gewoon een eenheid; elkaars kinderen erkennen.”

Zolang de liefde er is

“We vonden nog niet de tijd rijp om nou echt feest te gaan vieren. Toen Wolter eenmaal zijn huis had verkocht en hij bij mij was komen wonen, was alles afgerond en hadden we echt zin in een feest! We komen er niet zo vaak, maar we wilden heel graag in de kerk van onze opvoeding trouwen; de PKN Kerk. Als je in de kerk trouwt, gaat dat allemaal van: “Tot de dood ons scheidt”, enzovoorts, maar daar had ik moeite mee. Omdat ik weet dat het leven vaak anders loopt. Hoe kun je nou op je twintigste zo’n grote belofte doen? Dat geeft zo’n druk. Ik kon niet zo’n schijnheilige belofte doen.”

“Voor mij is het niet zo dat als je scheidt, je niet langer trouw bent aan elkaar. Met mijn ex-man heb ik dan ook afgesproken; oké, we zijn niet meer samen en we delen niet langer samen een huishouden, maar we zijn wel trouw aan elkaar in de zin dat we samen kinderen delen. En dat we ook worden ingelicht als de ander zou komen te overlijden. Ik heb daarom tegen de dominee gezegd: “Ik zou graag een andere belofte doen als wij trouwen voor de kerk: ‘zolang de liefde er is’. Wilt u daar aan meewerken?” Hij zei: “Ik vind dit zó mooi gezegd. Ik wil hier heel graag aan deelnemen.” We hebben dus echt onze eigen draai eraan gegeven.”

Soul uit de 70’s en opgeschoten pubers

“Het was een hele mooie dienst. Mijn zoon heeft mij weggegeven aan Wolter. Dat is een stoere militair; liep hij half te janken toen hij zijn moeder weggaf! Ik dacht: wat heeft die nou?”

“Wolter had het trouwvervoer geregeld, dat was een geheimpje voor mij. Komt er een dikke Rolls Royce voorrijden… Ja, echt waar! Ik voelde me net Bea, heb ook net zo deftig zitten zwaaien. Wolter had een heel kleurrijk bruidsboeket voor me uitgezocht, met allemaal orchideeën. Heel mooi.”

“We hadden maar gewoon een receptie van drie tot zes. Ook met een dj erbij. De meeste gasten waren van onze leeftijd en we hebben allemaal soulmuziek uit de 70’s gedraaid. Het dak is eraf gegaan in dat grand café, van die opgeschoten pubers als wij zijn! Echt hoor, als je de foto’s ziet; ik heb een enorme rode kop. In die jurk, met de sleep omhoog, haha!”

Hartverbindingen en quality time

“Thuis heeft Wolter me over de drempel gedragen. En de volgende ochtend zijn we met het vliegtuig naar Wenen gegaan. We hebben heel veel kunst gezien, zijn veel naar concerten geweest in die grote concertzalen daar. Daar ben je misschien 50 voor, dat je zulke dingen doet op je huwelijksreis, maar goed, haha! We hebben lekker op een bankje voor ‘De Kus’ gezeten van Gustav Klimt, prachtig is dat. Het is zo leuk dat je hand in hand het museum in gaat en dan als een kind vol verwondering voor zo’n schilderij staat. Vroeger was dat al zo, maar dan was het bijvoorbeeld als we samen op de Dam liepen. Nu pakken we dat weer op, alleen zijn we nu in de 50. Het is zo anders dan wanneer je 20 bent, dan maak je andere keuzes dan nu. Dan ben je toch bezig met grote vragen als: ga ik met deze man een gezin stichten? Dit gaat over je hartverbindingen in het leven en écht quality time, weet je wel?”

Doe wat jij wil

“Mijn tip voor aanstaande Lucky Girls? Doe de dingen die JIJ wil. Vier het met de mensen die je er echt bij wil hebben. Boze blikken kunnen ons niet zoveel schelen. Je moet doen wat voor jou belangrijk is. Het is jullie dag! Dat kun je nooit over doen. Zorg dat je kunt genieten. En als je merkt dat een dominee of een evenementenlocatie niet begrijpt wat jij wil, ga dan verder zoeken. Wij zijn zo ook op verschillende locaties geweest. Zo zijn we ergens geweest, waar we zeiden dat we graag onze eigen bruidstaart mee wilden nemen en champagne, echte champagne… kan niet schelen wat het kost. Hun respons was: “Maar dat is niet gebruikelijk”. Wat maakt mij het nou uit of het gebruikelijk is of niet?! Wij willen het graag zo.”

“Als jullie het willen vieren met een spijkerbroek aan en een wit T-shirt erop, moet je dat doen. Als je het wil vieren rond het kampvuur met alleen rode en witte wijn, moet je dat doen. Wil je het alleen maar met vrienden en op een onbewoond eiland, moet je dat doen. Overweeg die keuzes wel. En doe altijd wat jíj wil.”