Hysterische trouwideeen voor nuchtere Hollandaises Alex (28) en Anneloes (25) trouwden afgelopen 16 september in Neerijnen. En dat Anneloes zwanger is zorgde écht niet voor stress. Sterker nog: het werd een hele ontspannen bruiloft. En de jurk? Die was verbazingwekkend snel gescoord. Anneloes: “Als je als zwangere bride-to-be binnenkomt heb je toch wel zoiets van: oeh, straks moet ik in zo’n positiejurk ofzo. Of in een pak omdat ik te dik ben voor gewone jurken. Als dat maar gaat lukken! Maar bij Assepoester zeiden ze: Oh nee, da’s geen probleem. We pakken gewoon een jurk die je gaaf vindt, dan nemen we ‘m zoveel maten groter en we kunnen ‘m allicht voor je aanpassen. Dus die zorgen waren gelijk ook weg. Dat viel reuze mee!”
Hoe Anneloes tot de keuze van haar jurk is gekomen is een bijzonder verhaal: “Mijn zusje had vorig jaar een gala van school en had een galajurk nodig. Toen zijn we bij Assepoester terechtgekomen. Ik zag achter op een pop een trouwjurk hangen die ik helemaal geweldig vond. Ik zei toen meteen: Ooh, die jurk is zo mooi! Ik dacht er verder natuurlijk niet meer aan; ik had immers nog geen trouwplannen. Maar toen het dan toch zo ver was, wilde ik eerst naar Assepoester gaan want daar had ik een goed gevoel bij.”
“Quirina van Assepoester heeft een aantal jurkjes voor me uitgezocht die ik zou passen met mijn zwangerschap. Een paar lange en een paar korte. Ik was inmiddels op de helft van mijn zwangerschap en kon tegen de tijd van mijn bruiloft wel een enorme buik hebben – dat weet je nooit. Zelf was ik nog even gaan rondneuzen tussen de jurken en ik zag ineens die jurk van toen hangen; de jurk die ik had gezien toen ik met mijn zusje in de winkel was en zo mooi vond! Quirina zei dat we deze jurk ook best zwangerschap-proof konden maken. Ik dat hokje in; de jurk brandde aan de hanger. Toen ik het pashokje uit kwam had ik een smile van oor tot oor. Het was echt schitterend. Het was helemaal mijn jurk. We waren allemaal stil en emotioneel. Gek genoeg was ik gaan kijken met een heel ander idee in mijn hoofd: een jurk zoals Anouk Smulders aan had een paar jaar geleden; los en zwierig. Maar toen ik dat aanhad… man, ik leek wel een zeemeermin! Het was geen gezicht. Ik heb ook wat witte jurken aan gehad maar dat was niet mijn ding. Deze jurk, in champagnekleur, was gewoon de jurk die ik moest hebben. En dat was ‘ie na die paar keer passen en kijken nog steeds. Hoe bestaat het dat ‘ie er nog hing!”
“Alles voor de bruiloft is in drie maanden geregeld. Mijn familie heeft zich uit de naad gewerkt. Die hebben zoveel gedaan, vooral ook omdat ik zwanger was. Ze hebben echt gezegd; geef het maar aan ons, vertrouw ons. We gaan echt geen gekke dingen doen zonder jullie toestemming. Een vriendin van mijn moeder is bloemiste en heeft bijvoorbeeld alle accessoires voor ons gemaakt. Mijn oudste zusje was de ceremoniemeester dus heeft ook het hele programma gebracht. Het was niet moeilijk om alles uit handen te geven, we hebben gewoon gezegd: “We vinden alles prima, alleen geen gekke dingen; dat past gewoon niet bij ons.” Gelukkig heb ik ook een hele makkelijke man die zei: “ik vind het allemaal prima en ik vertrouw erop dat jouw familie dat allemaal heel netjes en leuk doet.” Daardoor was het heel ontspannen en gezellig.”
“De gasten moesten eerst bij de trouwlocatie verzamelen; daar werden ze opgehaald met een Amerikaanse schoolbus. Mijn man is geboren in Amerika, dus m’n zusje, die ceremoniemeester was, vond het leuk om zo’n gekke schoolbus te regelen. De gasten werden naar het huis van mijn ouders gebracht waar wij klaarstonden op een roze loper. We hebben dus zelf onze daggasten ontvangen, even een praatje met iedereen en daarna met ze geluncht. Lekker clubsandwiches met zalm enzo, best wel wat poespas erop en eraan.”
“Rond half 2 zijn de gasten in de schoolbus vertrokken naar de trouwlocatie. De ceremonie was in Neerijnen, in een oud stadhuis. Het ligt in een bosrijke omgeving met mooie paadjes omhoog naar De Linge toe. We trouwden gewoon in het stadhuis, maar Neerijnen heeft wel een heel bijzonder stadhuis. Het is een monumentaal pand, bijna kasteel-achtig. De moeder van mijn vriend is ambtenaar en heeft ons getrouwd. Dat was heel bijzonder. Omdat je elkaar zo goed kent was het een hele emotionele en persoonlijke toespraak. Na het trouwen hebben we ballonnen opgelaten met een wens eraan. Alex en ik lieten drie roze ballonnen los, omdat ik zwanger ben. Één ballon is dus voor de kleine.”
“Na de ceremonie zijn we met z’n allen teruggegaan naar Enspijk, naar het huis van mijn ouders voor het aansnijden van de bruidstaart en een drankje. Boven de taart hingen mooie kooitjes met hartjes erin. Allemaal roze. Rond half 6 zijn we teruggegaan naar de feestlocatie. Daar hebben we gegeten met de daggasten en ’s avonds gefeest. Het was een ontzettend leuke dag. Het was zo voorbij!”
Over haar bijzondere kapsel was Anneloes lekker nuchter: “M’n haar? Ik ben kapster en mijn moeder ook, dus dat zat wel goed, haha. Maar dat kan iedereen hoor! Gewoon wat caviaatjes kopen en erin doen. Ja, zo noemen wij die dingen. M’n man had niks door. Ik zei tijdens de ceremonie: “Oh, m’n cavia’s beginnen te jeuken!” Hij moest heel erg lachen. ’s Avonds heb ik de plumeaus eruit getrokken hoor.”
Nog een paar foto’s van le wedding van Anneloes & Alex:
Anneloes besluit: “Ik vond de hele dag heel bijzonder, omdat het voor ons ook allemaal verrassend was wat er zou gebeuren en zou komen. Zelf hebben we niks geregeld. Je zit er daardoor ook heel anders in. Als je alles weet van tevoren, dan wil je ook dat het zus & zo gaat lopen. Als er dan iets niet helemaal goed gaat kan ik me voorstellen dat je denkt van: hè verdorie. Maar wij hebben ons compleet laten verrassen. Ja, dat zou inderdaad weleens het geheim kunnen zijn voor ontspannen trouwen. Dat er zo veel mensen om ons heen zijn geweest die zoveel dingen voor ons hebben gedaan – je weet gewoon niet waar je moet beginnen met bedanken. Je maakt je vaak zorgen of iedereen het wel naar z’n zin heeft. Maar omdat wij aan het begin van de dag iedereen even persoonlijk hebben gesproken, viel dat ook van ons af. De hele dag heeft heel veel mooie bijzondere dingen voor ons meegebracht.”
Copyright
Deze site wordt auteursrechtelijk beschermd door Google Clean Service en Creative Commons.
Copycats opgelet! Het kopiëren van teksten en afbeeldingen van deze website is niet toegestaan. Bepaalde content mag wel worden overgenomen, mits er wordt gelinkt met bronvermelding. Zij die artikelen en beeldmateriaal van Arnhems Meisje overnemen, zullen in een aftandse villa (met heel veel spinnen) in Alphen aan den Rijn worden geplaatst alwaar zij in een trouwjurk van Maggie Sottero verplicht moeten luisteren naar het Greatest Hits album van Céline Dion en alle herhalingen van The Best of Jensen zullen moeten volgen.
Reacties op: Lucky Girls: zwanger trouwen in je droomjurk, een Amerikaanse schoolbus en een kasteelachtige trouwlocatie
Reageer op dit berichtSanne zegt
Is zij hoogzwanger? ‘t Is dat het erbij staat, anders had ik het niet gezien. Hoop dat er ook foto’s zijn waar de buik mooi op staat. Ik vind het een prachtig gezicht, een zwangere bruid. En dan hoop ik altijd maar dat zwangere bruiden trouwen omdat ze het graag willen, niet omdat het ‘makkelijk’ is.
Wat fijn dat er tegenwoordig zoveel mogelijk is voor een zwangere bruid, het lijkt me toch lastig als je altijd al een droomjurk hebt gehad en dat dan ineens niet meer mogelijk is.
De foto’s zien er allemaal erg ontspannen en liefdevol uit. Ik wens het bruidspaar veel geluk!
Anneloes zegt
Hoi Sanne,
Hier het kersverse bruidspaar!!! Ontzettend bedankt voor je leuke reactie… Toen wij trouwde was ik 19.5 week zwanger!!!!
Dus nog niet hoog!!
Het was een hele bijzondere dag. Helemaal met je kleintje bij je!
Liefs Anneloes en Alex