Hysterische trouwideeen voor nuchtere Hollandaises
Gerda en Evelien kennen elkaar inmiddels al tien jaar. Ze studeerden allebei aan de NHTV in Breda (Hogeschool voor Toerisme & Verkeer) en in het laatste jaar kwamen ze bij elkaar in een groepje terecht. “En zo is het begonnen”, aldus Gerda.
Ze trouwden op 19 mei in Breda. “Ik zag eigenlijk heel erg op tegen het aankomen bij het stadhuis… we houden allebei niet zo van in de belangstelling staan en op zo’n dag is het toch best lastig om daaraan te ontkomen, haha. Maar achteraf vond ik dat het leukste moment. Er staat toch 80 tot 90 man op je te wachten en waar je ook kijkt zie je allemaal bekenden. Iedereen had ook z’n best gedaan om er mooi uit te zien, we kregen applaus toen we aan kwamen lopen, dus ja, dat is dan toch wel een heel leuk moment.”
Volgens Gerda was trouwen nou niet bepaald prioriteit numero één op hun lijstje: “Trouwen leek mij altijd wel leuk, maar Evelien niet. Die zei ook altijd: “Van mij hoeft het niet en als je me vraagt, zeg ik nee.” Ik had wel voor mezelf bedacht dat als we tien jaar bij elkaar zouden zijn, ik het misschien toch wel zou vragen. Maar het liep anders: ik werd vorig jaar mei op mijn verjaardag verrast met een parachutesprong en toen ik in de lucht hing, keek ik uit op een heel groot doek waarop stond of ik met haar wilde trouwen. Ze had de stoute schoenen aangetrokken. Ik had het echt totaal niet verwacht. Toen heb ik maar ja gezegd, want ik dacht: dit is mijn kans!”
“We zijn allebei niet zo van de jurken en dat soort dingen, dus we kwamen enigszins bleu binnen. Er werd gelijk geroepen: ‘Ga lekker allerlei dingen passen!’ en we dachten: o god, waar moeten we dan beginnen?”
Quirina; één van de meiden van Assepoester, werd to the rescue geroepen. “Zij heeft toen allerlei dingen uitgezocht en opgehangen en ik ben eerst begonnen met passen. Daarna heeft Evelien iets uitgezocht wat daar mooi bij paste. We hadden vooraf geen duidelijk beeld, maar we wilden in ieder geval wel dat het een beetje bij elkaar aansloot. Als je met twee vrouwen bent is het toch leuk als het een beetje matcht. We wilden niet allebei in pak en we wilden ook niet jurk-pak… wel iets vrouwelijks in ieder geval. Geen mannetje-mannetje of mannetje-vrouwtje.”
“Niemand wist van tevoren hoe we het zouden doen. Er werden op het werk zelfs weddenschappen afgesloten over wat we aan zouden hebben! Van tevoren hebben we allebei onze ouders even gebeld en afgesproken in een kroegje vlakbij het stadhuis, zodat ze ons alvast konden zien in onze trouwkleding. Mijn moeder zei: “Ik ben blij dat ik jullie even gezien heb, anders was ik spontaan in janken uitgebarsten!”.”
“Eerst zijn we voor de wet getrouwd op het stadhuis in Breda aan de Grote Markt. Daarna zijn we naar een hele leuke borrelplek gelopen vlakbij; een oude visafslag. Het is overdekt maar toch open. Zo waren we niet afhankelijk van het weer. Daar hebben we geborreld met 90 man. Met een kleine groep van 25 familieleden en vrienden zijn we vervolgens uitgebreid gaan eten bij restaurant Binnen Breda. Dat is echt een aanrader, je kijkt uit op het kasteel van Breda. Na afloop zijn we nog gezellig de kroeg in gedoken in onze trouwkleding. Daar pikten ze het nog leuk op met muziek en flügel in een champagneglas… er werd ook omgeroepen dat we getrouwd waren; heel leuk! Samen met familie zijn we in Hotel Sutor blijven overnachten. De volgende dag hebben we het met een gezamenlijk ontbijt nog leuk afgesloten allemaal.”
“Best moeilijk om een trouwkaart te vinden voor twee vrouwen die een beetje leuk is. We hebben een zwarte trouwkaart met twee paarse hartjes op de voorkant laten maken. In die stijl hadden we ook de menukaart, de bedankkaartjes en de naamkaartjes op de borden laten drukken. De kleur paars matchte met onze kleding. Het kwam ook weer terug in de bloemen: ik had een boeket en een halsketting en Evelien had een polscorsage met een bloem. De taart was ook paars.”
“Vervoer hadden we niet: we zijn gewoon aan komen lopen bij het stadhuis, wat trouwens niemand verwachtte. Omdat we veel fietsen, gingen mensen ervan uit dat we wel per fiets zouden komen, maar toen we eenmaal de trouwkleding hadden gekocht dachten we: ‘tja, als nou één van de jurken tussen de spaken raakt, dan zijn we denk ik ook niet blij, dus laten we het maar lopend doen.”, vertelt Gerda nuchter.
“We hebben het heel simpel gehouden en dat was uiteindelijk helemaal ‘ons’.”
“Onze bruiloft was geen uitbundig feest, want zo zijn wij allebei niet. We zijn geen stappers of feestbeesten. We houden wél heel erg van lekker eten en gezellig lang tafelen. Het was allemaal simpel, maar wel van kwaliteit. Zo zorgden we voor goede wijn en goede hapjes bij de borrel, dat de taart heel lekker was en dat het eten verder hartstikke goed was. Geen buffetten enzo, maar wel een beetje luxe. We vinden: als je iets doet, moet je het goed doen.”
Trouwfotograaf: Esther Stevens
Feestlocatie: Binnen Breda
Overnachtingen: Hotel Sutor
Trouwkaarten: Studio Zet
Trouwkleding: Assepoester Trouwjurken
Bruidstaart: Patisserie Maré
Copyright
Deze site wordt auteursrechtelijk beschermd door Google Clean Service en Creative Commons.
Copycats opgelet! Het kopiëren van teksten en afbeeldingen van deze website is niet toegestaan. Bepaalde content mag wel worden overgenomen, mits er wordt gelinkt met bronvermelding. Zij die artikelen en beeldmateriaal van Arnhems Meisje overnemen, zullen in een aftandse villa (met heel veel spinnen) in Alphen aan den Rijn worden geplaatst alwaar zij in een trouwjurk van Maggie Sottero verplicht moeten luisteren naar het Greatest Hits album van Céline Dion en alle herhalingen van The Best of Jensen zullen moeten volgen.
Reacties op: Lucky Girls: ten huwelijk gevraagd worden tijdens een parachutesprong en lekker lang tafelen
Reageer op dit berichtM zegt
heel stijlvol! looove de kleine gebakjes met hartjes
martine zegt
Wat een plaatje!!!
Arnhems Meisje zegt
@M: mooi zijn ze hè? (en de taartjes ook
@Martine: simpel, maar supermooi en ook gewoon zo lekker relaxed allemaal. We hebben Gerda gesproken en die was zo heerlijk nuchter. Ze hebben het echt gevierd zoals zij zijn.
martine zegt
@arnhemsmeisje. Zo moet trouwen ook zijn. Zelf keuzes maken en het vieren zoals je zelf bent.