Hysterische trouwideeen voor nuchtere Hollandaises Je weet het. HIJ is de man met wie je de rest van je leven wil delen. Tegen wie je die symbolische woorden ‘Ja, ik wil’ zou willen uitspreken. En plein public, of juist tijdens een kleine ceremonie. Misschien wel alleen met z’n tweetjes.
Maar wat als je al zó lang wacht totdat hij jou eindelijk eens vraagt? Misschien komt het gewoon niet bij hem op (zoals het vaak ook niet bij hem opkomt om bloemen mee te nemen, zijn sokken op te ruimen, jouw te complimenteren met je nieuwe kapsel, etc, etc…), of durft hij niet. Maar als jij wél overduidelijk klaar bent om de grote stap te wagen, als je voelt dat dít de man is met wie je de rest van je leven wil delen, your partner in crime, waarom vraag jij hém dan niet ten huwelijk?
Tradities omtrent het huwelijksaanzoek hebben we de afgelopen eeuwen genoeg gezien. Vroeger moest je vriend bijvoorbeeld eerst aan je vader vragen ‘om jouw hand’. Zien we hem nu niet meer doen! En dat hele ritueel van je grote liefde die neerdaalt op één knie met in zijn hand een ringdoosje als een opengesperde oester: voor de één is het het toppunt van romantiek, de ander zal er keihard om moeten lachen. We hebben ingesleten tradities voorgoed veranderd. Onder de nieuwe generatie aanstaande bruidsparen zijn er natuurlijk altijd nog de verrassingsaanzoeken, maar veelal besluiten we samen om ons te verloven en te gaan trouwen. In goed overleg.
Maar hoe zit het eigenlijk met vrouwen die het heft in eigen handen nemen en hun vriend ten huwelijk vragen?
In Ierland viert men een bepaalde traditie, ‘Leap Day’, die vrouwen in de gelegenheid stelt om hun vriend ten huwelijk te vragen. Als het een jaar betreft waarin de datum 29 februari voorkomt, mag een vrouw een man ten huwelijk vragen.
Er is vorige zomer zelfs een romantische komedie uitgekomen die draait om ‘Leap Day’:
Nu kun je je vraagtekens zetten bij zo’n traditie: waarom zouden vrouwen alleen een aanzoek mogen doen op 29 februari en niet het hele jaar door? Want hoewel het bijzonder is dat Ierland een traditie kent waarbij de ingesleten rollen af en toe worden omgedraaid, vraag ik me af: waarom slechts ‘af en toe’?
Net als Anna in de film, kan het jou ook overkomen dat je de grote wens hebt om met je vriend te trouwen en dat je al eeuwig wacht tot hij je vraagt. Misschien kun je dan wel de rest van je leven zitten wachten (zie je jezelf al voor je, zittend op dezelfde stoel, spinnenwebben onder je armen?). Maar waarom zou je als vrouw ook op hem moeten wachten? We zijn toch van een generatie die alle kansen die haar gegeven zijn benut? Die als ze iets graag wil, daarvoor gaat? Vrouwen moeten net zo makkelijk hun partner ten huwelijk kunnen vragen als mannen.
Maar er zijn ook altijd nog mensen die er nog niet aan willen; het idee dat een vrouw haar vriend een aanzoek doet, en niet andersom. We hebben het immers altijd op dezelfde manier gedaan.
Zo schrijft Beatrijs Ritsema, een bekende etiquette-goeroe, over huwelijksaanzoeken:
“Moderne vrouwen zullen ook best wel eens de man vragen, maar het is minder leuk en minder echt. Ook al zegt hij ‘ja’, de vrouw voelt zich dan toch in een smekende positie gemanoeuvreerd en dat wringt met het scenario, dat er een duidelijke rolverdeling op nahoudt: de man vraagt, de vrouw antwoordt. Die rolverdeling is er niet voor niets. Een vrouw is, kinderen in aanmerking genomen, meer gebaat met een huwelijk, zit er sterker om verlegen dan een man. Dat maakt de uitgangsposities ongelijk, met de vrouw in de zwakkere, afhankelijke positie. Ter compensatie valt de man (die, overdreven gesteld, niet zo nodig hoeft) de taak van het vragen toe. Hij neemt hiermee niet alleen het risico om te worden afgewezen voor zijn rekening, maar ook demonstreert hij zijn motivatie: ondanks het feit dat hij, zoals zoveel andere mannen, geen brandend verlangen naar de huwelijkse staat koestert, maakt hij graag een uitzondering voor deze speciale geliefde, met wie hij de rest van zijn leven delen wil.”
Natuurlijk heeft iedereen zijn eigen beeld bij een huwelijk, bij een bruiloft en bij een aanzoek en dat respecteer ik, maar als moderne, zelfstandige vrouw is het een raar idee (zo niet stuitend) om je neer te leggen bij een dergelijke traditie vanuit de overweging dat de vrouw méér om een huwelijk zou zitten te springen dan een man. Je hoeft geen feministe te zijn om dit een ontzettend achterhaald idee te vinden.
Ik snap ook wel dat het heel romantisch en liefdevol is, zo’n stoere, mannelijke man die jou verklaart dat alle andere vrouwen op deze wereld er voor hem niet toe doen. Die jou, JOU, vraagt om de rest van je leven de zijne te zijn. Maar is het andersom niet net zo? Is het voor hem niet net zo bijzonder dat zo’n stoere, onafhankelijke vrouw, van alle mannen die ze op de wereld had uit kunnen kiezen, voor hém gevallen is? Eigenlijk zou het niet uit moeten maken wie van jullie het aanzoek doet. Het is een aanzoek, het is iets moois, iets bijzonders. De tijden zijn dan misschien veranderd, maar de symboliek blijft hetzelfde: samen, tot de dood ons scheidt.
Een spontaan aanzoek doen is natuurlijk het toppunt van romantiek. Maar loop je liever geen blauwtje, probeer dan van tevoren bij hem te peilen of hij net zulke trouwkriebels heeft als jij. Zitten jullie op één lijn wat betreft de toekomst? Willen jullie allebei samen verder gaan? Is trouwen iets wat hij ook ambieert? Maak dit soort onderwerpen bespreekbaar.
Natuurlijk is het dood- en doodeng, om hem De Grote Vraag te stellen. Want wat als hij nee zegt? Honey, dat zou Hij andersom ook hebben. Natuurlijk! Het is en blijft eng om jezelf zo kwetsbaar op te stellen met het risico dat hij er niet net zo klaar voor is als jij. Maar de tijden zijn veranderd. Vrouwen zijn onafhankelijk. We bekleden net zulke hoge functies als mannen. We boren zelf gaten in de muur. We doden de spinnen die in de hoek van de woonkamer zitten (nou goed: dát niet altijd): als hij zegt van jou te houden, met je stoere, onafhankelijke karakter, zal hij echt niet minder van je gaan houden als jij met die stoere afhankelijkheid van je de traditionele rollen omdraait. En wil je er echt zeker van zijn dat jullie op één lijn zitten, volg dan de hiervoor genoemde tip op.
Verlovingsringen voor mannen zijn helemaal in, maar als jouw vriend daar niet het type voor is, hóef je niet per se met een ring aan te komen zetten. Je kunt ook iets anders geven, dat symbool staat voor een ring. Een armband, een bijzonder cadeau of een speelgoedring desnoods. Een aanzoek hoeft niet altijd verzegeld te worden met een ring.
Natuurlijk ben jij hartstikke modern en zelfstandig. Een echte vrouw van de wereld. Maar is jouw vriend van het type ‘gierende testosteron’, die je de Batcave nog wel ziet bewaken met een tijgervel om en een grote knuppel in zijn hand? Houd er dan rekening mee dat het voor hem best eens even wennen kan zijn dat Hij door zijn vriendin gevraagd wordt. De meeste mannen vinden het een leuke verrassing die ze kunnen waarderen, maar soms raakt een man nog weleens van zijn apropos door een degelijk aanzoek. Tuurlijk hoop je dat hij je met een volmondig ‘ja’ in de armen sluit en is het jammer als hij in plaats daarvan met zijn bek vol tanden staat, maar er is geen man overboord: misschien moet hij gewoon even wennen aan het idee. Geef je vriend daar dan ook de ruimte toe en geef in zo’n geval aan dat hij de tijd mag nemen om erover na te denken. Twijfel je van tevoren al of je vriend het wel leuk zou vinden om door zijn vriendin gevraagd te worden, breng het onderwerp dan eens tussen neus en lippen door ter sprake, alsof je het over een vriendin hebt. Op die manier kun je al een beetje peilen of hij net zo modern is als jij. * wink *
Foto via Sloan Photographers
Copyright
Deze site wordt auteursrechtelijk beschermd door Google Clean Service en Creative Commons.
Copycats opgelet! Het kopiëren van teksten en afbeeldingen van deze website is niet toegestaan. Bepaalde content mag wel worden overgenomen, mits er wordt gelinkt met bronvermelding. Zij die artikelen en beeldmateriaal van Arnhems Meisje overnemen, zullen in een aftandse villa (met heel veel spinnen) in Alphen aan den Rijn worden geplaatst alwaar zij in een trouwjurk van Maggie Sottero verplicht moeten luisteren naar het Greatest Hits album van Céline Dion en alle herhalingen van The Best of Jensen zullen moeten volgen.
Reacties op: Vrouwen die mannen ten huwelijk vragen
Reageer op dit berichtBenthe zegt
Wat stoer als je zo een man durft te vragen! Zelf zou ik het nooit doen, ik ga voor de traditionele manier en wil een grote ring om mijn vinger + het romantisch op z’n knieën gaan.
martine zegt
Iedereen in mijn omgeving dacht dat ik mijn vriend wel even ten huwelijk ging vragen. Ik ben echt de initiatiefnemer van ons twee. Veel vrienden van ons zijn de afgelopen paar jaar getrouwd en wij hebben gewoon op een gegeven moment samen aan de keukentafel besloten dat we gingen trouwen. Als hij in een luchtballon of op een wit paard aan kwam draven had ik hem ook heel erg uitgelachen. Daar zijn wij helemaal de types niet voor.
Sabrina zegt
Uhhh, ik ben heel slim geweest geloof ik…
Ik had spontaan bedacht dat ik echt niet langer wilde wachten op hem. Ik verzorgde nog diezelfde avond een sfeervol diner etc. En stelde hem niet de vraag, maar deelde hem mee ‘Je hoeft me niet te vragen, want ja ik wil!’
En gelukkig wilde hij ook!
martine zegt
@sabrina, DIE IS LEUK!!!!!!!!!1
Fabienne zegt
@ sabrina HAHA super!
mn vriend wilde mij persee vragen (omdat dat hoort?? … )
terwijl ik zoiets had van: “Ja sorry hoor: Jij wil – ik wil dus laten we eens even een datum gaan prikken!” Waarom moeilijk doen als het makkelijk kan toch?
Uiteindelijk heeft ie me toch nog weten te verrassen, zonder toeters en bellen.
Daar was ik erg blij om, want het begon best een issue te worden!
Suus zegt
Ik vind het ook ontzettend achterhaald dat de man MOET vragen, en dat de vrouw een pusher is als ze het zelf doet.
Maar stiekem ben ik toch wel blij dat hij mij gevraagd heeft, simpelweg omdat het toch wel erg bijzonder was om zo verrast te worden!
Kippie zegt
Natuurlijk is het niet zo dat je man je MOET vragen… ik zou het nooit gedaan hebben, want wat dat betreft ben ik lekker ouderwets… en ook niet onbelangrijk: koop je dan een mooie ring voor jezelf?
Mijntje zegt
Ik had ook altijd de romantische gedachte dat ik ooit door mijn toen nog vriend gevraagd te worden.
Maar vlak voordat we negen jaar samen hadden had ik zoiets van nou, pech! Ik ga de stoute schoenen aantrekken en hem vragen!
Ieder jaar op de datum dat we een jaar meer met elkaar hebben dan organiseer ik meestal iets voor ons om het te vieren. Dit jaar hield ik het heel geheimzinnig i.v.m. de grote vraag. Hij zij al jeetje we zijn negen jaar samen hoor dit jaar het is geen speciaal getal ofzo zoals bij tien ofzo. Ik weet niet wat je van plan bent hoor maar ik ben wel benieuwd zeg en je hoeft niet te overdrijven. Haha! Hij moest eens weten!
Ik plande dat mijn schoonouders op de kleine man van toen 1,5 jaar oud te passen zodat we iets buiten de deur konden doen. Ik had georganiseerd dat we naar de Klimmuur gingen achter het Amsterdam centraal station daar wat eten en dan een eerste klimles zouden krijgen. Dit om ons 9 jarig samenzijn te vieren! Had ik heel stom mijn portommonee in de luiertas laten zitten! Hoe genant..maargoed vriendlief had zijn geld wel mee goddank (stond ik niet geheel voor schut daar). Hij vond het heel stoer dat ik dat had georganiseerd en had zoiets niet verwacht en dacht dat dit het hem was.
Maar dat was dus niet zo. Toen we naar huis gingen van het eten en klimmen (was erg leuk) gingen zijn ouders gelijk weg en de kleine lag in bedje. Vriendlief ging nog even naar het toitlet, wat een perfect moment was voor mij om voor hem een filmpje op te zetten. Ik zei tegen hem dat hij zijn ogen dicht moest doen als hij terug kwam van het toilet. Waddan zei hij? Heb je nog meer geplanned gekkie!
Ikke jahaha zeg maar niks ogen dicht ik leid je naar de bank ga maar zitten en wacht met je ogen openen tot ik het zeg! Zogezegd zo gedaan. Ik startte het filmpje dat ik samen met mijn zusje had in elkaar gezet met daarop mijn huwelijks aanzoek aan hem!
Hij dacht toen nog jeutje wat heb je allemaal gedaan, nu voel ik me schuldig dat ik niks heb gedaan voor ons 9jarig samenzijn tot dat hij het laatste stuk van de film zag en toen dacht AHAAAAaaaaaaaaaa! Waarna ik op mijn knieeën ging en hem een zelfgemaakte basset winegum ring (zijn favo winegums) gaf en mondeling nogmaals vroeg Wil je met me trouwen!
Het antwoord was ja natuurlijk!
23 April 2010 zijn we getrouwd(de dag dat we precies 10 jaar samen hadden een jaar later! Het was een heerlijke dag, eentje om nooit te vergeten met alles erop en eraan. Meer dan we ons konden wensen, echt geweldig.
Succes aan alle vrouwen die een aanzoek zullen gaan doen aan hun man.
Groetjes en liefs,
Mijntje.
p.s. Diegenen die geïnteresseerd zijn in het aanzoeksfilmpje…ik ga hem binnenkort op youtube plaatsen dan kunnen jullie de link vragen of ik zet hem op mijn site erbij! Of mail me even
! GOOD LUCK allemaal!
Layla zegt
Nou meiden. Ik ga dit weekend ook mijn stoute schoentjes aantrekken en mijn vriend ten huwelijk vragen
we zijn 8 jaar zijn, hebben pracht van een dochterje en binnenkort ons eigen huisje en aangezien we al in mexico en griekenland geweest zijn, daagjes aan zee en center parks en hij uitgebreid de kans had mij te vragen is hij het toch niet vergeten zeker? 

Dus na zulke mooie vakantie’s en ideale plekken om ten huwelijk te worden gevraagd (maar nooit gedaan) gooi ik het roer om en doe het gewoon lekker thuis, geen boe of ba maar gewoon gezellig and pop the question
aaargghhh ben benieuwd and wish me luck